Het centrum stond vlak voor de zomer zes weken op zijn kop. Er werd keihard gewerkt om er een nieuwe zaal van te maken. En ’t was klaar op de dag van het feest. Zo hard hadden Hugo en Teresa, Vyunga en Sogor, Bart, Henri en Pradeep… gewerkt.
En ’t is mooi geworden, de jongeren vonden het zelfs kei-cool, dus dat belooft… Op de dag van het kerkfeest, 28 juni, knipten Henny (de oudst aanwezige) en Evi (de jongst aanwezige) samen het lint door, voordat we binnen mochten gaan. En we feliciteerden mekaar en spraken dank-en zegenwoorden uit en zongen samen:

Dit is het huis
(tekst naar Michel van der Plas, mel. Lof zij de Heer)

Dit is het huis dat wij bouwden
om samen te horen;
hier komen wij, met ons leven,
elkander ter ore;
hier wordt gedeeld;
hier wordt de vrede verbeeld
waarvoor wij eens zijn geboren.

Dit is het huis dat wij houden
om samen te eten,
om wijn te drinken en telkens
weer vrolijk te weten:
Hij onze God
gaf ons als hoogste gebod
liefde die nooit zal vergeten.

Het kerkfeest op 28 juni was een vrolijk, mooi feest. De viering met het thema “Leven onder de regenboog” was met velen samen voorbereid. De jongeren hebben weer geweldig tof meegewerkt – de ballonnen, de regenboog, de dieren, de muziek, het dansen, de slingers, het Avondmaal… We hebben het samen gemaakt en beleefd wat het geloof kan betekenen. Wat opstanding, bevrijding en vertrouwen voor ons en onze wereld kunnen betekenen.
Het feest daarna was zo gezellig en ook daaraan zag je: vele handen maken licht werk. De foto’s spreken voor zich! (Ga naar galerij)